Chat Pile | Who Loves The Sun
W świecie, który jest coraz bardziej kształtowany przez ulotne i konsumpcyjne treści, Chat Pile odpowiada czymś na przekór prawdziwym i organicznym – podejściem, które przenika Who Loves The Sun, trzeci pełnowymiarowy album zespołu.
Nic w Who Loves The Sun nie wydaje się sztuczne. Podczas gdy debiutancki album God's Country ukazywał szczególnie amerykańską formę lęku egzystencjalnego, a kontynuacja Cool World przedstawiała brutalny świat naznaczony globalną i systemową przemocą, Who Loves The Sun idzie o warstwę głębiej i odsłania, jak zbiorowa obojętność przyczynia się do definiowania XXI wieku.
Poprzez obrazy linii brzegowych pochłaniających miasta, beznadziejnych prac i podporządkowania człowieka napędzanej danymi nieautentyczności, album analizuje stan pełen apatii, który charakteryzuje nasze czasy. Rezultatem jest portret współczesnego życia jako powoli rozwijającej się apokalipsy.
Od momentu powstania nieco ponad sześć lat temu, kwartet z Oklahoma City Chat Pile wyrósł ze skromnego projektu pasji w jeden z najbardziej znaczących i wpływowych ciężkich zespołów, które wyłoniły się z podziemia w latach 2020. Ray B. (wokal), L. Manhole (gitara), Stin (bas) i Cap’n Ron (perkusja) tworzą miażdżącą, surową i wyzwalającą formę noise rocka, która oddaje niezaprzeczalne człowieczeństwo w czasach charakteryzujących się technologicznym prześwietleniem i coraz bardziej znieczulonym społeczeństwem.
Podobnie jak w dużej części pozostałego materiału Chat Pile, Oklahoma City silnie odbija się na ich nowym albumie, Who Loves The Sun, stanowiąc w nim postać samą w sobie. Rozległa izolacja miasta, sprzeczności ekonomiczne i ukryty rozkład są wplecione w DNA albumu. Doskonała alegoria tematycznego rdzenia płyty znajduje się na okładce, gdzie Devon Tower – pokryty szkłem i w dużej mierze pusty monolit – wznosi się nad panoramą Oklahoma City, podczas gdy spalony dom lub lokal handlowy dominuje na pierwszym planie.
Album pozostaje konfrontacyjny zarówno pod względem lirycznym, jak i dźwiękowym, lecz tym razem Chat Pile skupiło się bardziej na mocnych melodiach i chwytliwych strukturach piosenek. Inspiracje czerpią między innymi z melodyjnej strony indie rocka, alternatywnego rocka i new wave z czasów przed przełomem tysiącleci. Od krwawych i intensywnych fragmentów wokalnych w „Christabel ’26” po niepokojący trip-hopowy puls w „Same Rules” – Who Loves The Sun jawi się jako album głęboko ludzki – nawet gdy krąży wokół obrazów umierającego i podzielonego świata.