Od momentu powstania nieco ponad sześć lat temu, kwartet z Oklahoma City Chat Pile wyrósł ze skromnego projektu pasji w jeden z najbardziej znaczących i wpływowych ciężkich zespołów, które wyłoniły się z podziemia w latach 2020. Ray B. (wokal), L. Manhole (gitara), Stin (bas) i Cap’n Ron (perkusja) tworzą miażdżącą, surową i wyzwalającą formę noise rocka, która oddaje niezaprzeczalne człowieczeństwo w czasach charakteryzujących się technologicznym prześwietleniem i coraz bardziej znieczulonym społeczeństwem.

Podobnie jak w dużej części pozostałego materiału Chat Pile, Oklahoma City silnie odbija się na ich nowym albumie, Who Loves The Sun, stanowiąc w nim postać samą w sobie. Rozległa izolacja miasta, sprzeczności ekonomiczne i ukryty rozkład są wplecione w DNA albumu. Doskonała alegoria tematycznego rdzenia płyty znajduje się na okładce, gdzie Devon Tower – pokryty szkłem i w dużej mierze pusty monolit – wznosi się nad panoramą Oklahoma City, podczas gdy spalony dom lub lokal handlowy dominuje na pierwszym planie.

Album pozostaje konfrontacyjny zarówno pod względem lirycznym, jak i dźwiękowym, lecz tym razem Chat Pile skupiło się bardziej na mocnych melodiach i chwytliwych strukturach piosenek. Inspiracje czerpią między innymi z melodyjnej strony indie rocka, alternatywnego rocka i new wave z czasów przed przełomem tysiącleci. Od krwawych i intensywnych fragmentów wokalnych w „Christabel ’26” po niepokojący trip-hopowy puls w „Same Rules” – Who Loves The Sun jawi się jako album głęboko ludzki – nawet gdy krąży wokół obrazów umierającego i podzielonego świata.