Flea | Honora
Po prawie pięćdziesięcioletniej karierze (i wciąż trwającej) jako jeden z najważniejszych basistów rockowych swojego pokolenia, Flea wyda swój pierwszy solowy album „Honora” 27 marca 2026 roku nakładem Nonesuch Records. Czas i przestrzeń pozwoliły mu w końcu powrócić do swojej pierwszej muzycznej miłości: jazzu i trąbki. Na albumie usłyszymy wokal samego Flea, a także wokalne wsparcie przyjaciół Thoma Yorke’a i Nicka Cave’a. Flea współpracował już z Thomem Yorke’em przy uznanym przez krytyków, ale krótkotrwałym projekcie Atoms for Peace, ponad dekadę temu.
W przypadku albumu „Honora”, nazwanego na cześć ukochanego członka rodziny, Flea skomponował i zaaranżował muzykę, grając na trąbce i basie. Wspiera go elitarny zespół wizjonerów nowoczesnego jazzu: producent albumu i saksofonista Josh Johnson, gitarzysta Jeff Parker, basistka Anna Butterss i perkusista Deantoni Parks. W projekcie biorą udział również Mauro Refosco (David Byrne, Atoms for Peace) i Nate Walcott (Bright Eyes) – i wielu innych.
Album zawiera sześć autorskich utworów – w tym jeden napisany przez Fleę, Josha Johnsona i Thoma Yorke’a – a także interpretacje kompozycji George’a Clintona i Eddiego Hazela, Jimmy’ego Webba, Franka Oceana i Shea Taylora oraz Ann Ronell.
![Cover for Flea · Honora (LP) [Limited Indie Exclusive Red Vinyl edition] (2026)](https://imusic.b-cdn.net/images/item/original/588/0075597893588.jpg?flea-2026-honora-lp&class=scaled&v=1768393870)
Flea (właśc. Michael Peter Balzary) to jeden z najbardziej rozpoznawalnych basistów w historii muzyki rockowej. Dzięki swojej wybuchowej grze, bezkompromisowej energii i umiejętności łączenia funku, punku, rocka i elementów psychodelicznych, był siłą napędową jednego z najbardziej udanych zespołów na świecie, budując jednocześnie karierę wykraczającą poza jeden gatunek.
Jego nazwisko jest nierozerwalnie związane z zespołem Red Hot Chili Peppers, którego pomógł założyć w Los Angeles na początku lat 80. Wczesne wydawnictwa zespołu charakteryzowały się surową energią punka i inspirowanymi funkiem liniami basu, ale to przełomowy album „Blood Sugar Sex Magik” (1991) sprawił, że Flea i reszta zespołu naprawdę odnieśli sukces na arenie międzynarodowej. Album – z utworami takimi jak „Give It Away” i „Under the Bridge” – pokazał nową dojrzałość w ich twórczości i dynamice, a bas Flei potrafił być jednocześnie agresywny, melodyjny i emocjonalny.
W kolejnych latach Red Hot Chili Peppers nadal rozwijali swój styl na ważnych albumach, takich jak „Californication” (1999), „By the Way ” (2002) i podwójny album „Stadium Arcadium” (2006). Rola Flei jako czegoś więcej niż tylko rytmicznego fundamentu stała się tu oczywista: jego linie basowe często funkcjonowały jako melodyczne kontrapunkty, nadając utworom głębi i charakteru. Połączenie technicznej wirtuozerii z intuicyjnym kunsztem muzycznym uczyniło go ogromnym wzorem do naśladowania dla basistów na całym świecie.
Równolegle z pracą w Red Hot Chili Peppers, Flea zawsze poszukiwał nowych muzycznych przestrzeni. Brał udział w wielu projektach pobocznych i kolaboracjach, w tym w Atoms For Peace z Thomem Yorke, skupionym na muzyce bardziej elektronicznej i rytmicznej. Był również członkiem supergrupy Rocket Juice & The Moon z Damonem Albarnem i Tonym Allenem, projektu czerpiącego z afrobeatu, funku i rocka psychodelicznego. Ponadto, krótsze, ale znaczące okresy spędził z zespołami takimi jak Jane's Addiction i Antemasque.
Muzyczna ciekawość Flei wykracza poza gitarę basową. Przez lata rozwijał jazz i trąbkę – instrument, od którego zaczynał – i ta strona jego muzykalności stopniowo zyskiwała na znaczeniu. Teraz kulminacją jest jego solowy projekt, w którym odchodzi od sztywnych ram rocka i wkracza w bardziej otwarty, improwizowany i zorientowany na jazz świat.
Obejrzyj teledysk do głównego singla „A Plea” z albumu Honora tutaj: